lifeCycle

Sua se’dei (Khmer voor hallo)

Na vier dagen fietsen ben ik aangekomen in Battambang in Cambodja. Tot zover was de weg zo vlak als Holland, de wegen zo goed als in België en de mensen zo vriendelijk als in Azie. Heb al genoten van de landschappen en me al serieus de pleuris gezweet. Maar ik heb de indruk dat mijn lichaam toch een beetje begint te wennen aan de tropische temperaturen. Iedereen zegt hier dat ik heel sterk ben dus dat zal dan wel zeker.

Opvallend hoeveel beter de mensen hier Engels spreken in vergelijking met de Thai (buiten Bangkok). De mensen zijn ook veel socialer en vriendelijker. Het is te vergelijken met Albanië binnenrijden vanuit Montenegro als je weet wat ik bedoel.

Vanuit Battambang heb ik de boot genomen richting Siem Reap door het prachtige Prek Toal bird Sanctuary. Zes uurtjes bakken op de boot om dan terecht te komen tussen de toeristen. Heb net drie dagen Ankor Wat achter de rug en zou er gerust nog een paar kunnen bijdoen. Heerlijke symbiose tussen oude culuur en groene overweldigende natuur.

Morgen back on the road richting Mekong en Pnom Penh (en ik heb er zin in). Het plan is om van daaruit eerst door te gaan naar de kust en dan de grens over te steken naar Vietnam. Ben een paar fietsters tegengekomen die zeiden dat het echt de moeite is.  Denk dat ik over een week of twee in Vietnam zal zijn.

Heb me hier in Siem Reap gisteren voor de eerste keer sinds Bangkok nog is goed laten gaan. Soms toch wel gezellig om een beetje tussen de toeristen te zitten. Lekker biertjes gedronken met Canadezen, Amerikanen, Fransmannen, Britten, Finnen, …  Vandaag wel een beetje minder fris en met vertraging van start gegaan. Tegen de avond aan nog wat Aussies tegengekomen die mee op de boot zaten. Gezellig gaan eten en enkele biertjes en een cocktailtje gedronken. Voor de eerste keer in twee weken ook niet Aziatisch (Mexikaans) gegeten. Kan toch ook wel smaken. Heb voor de verandering ook is een brood gekocht, toch wel wat anders dan rijst in de morgen.

Ga het hierbij laten want dat internetcafe gaat hier dicht. Het is dan ook al half twaalf en ga toch proberen morgen op een schappelijk uur op te staan. Hou jullie waarschijnlijk over een dag of vier nog wel op de hoogte want moet dan waarschijnlijk toch een dagje wachten op mijn Vietnamees visum in Pnom Penh.

Wees gegroet en tot in de week ’s nachts

Dit artikel werd aangemaakt op zondag 12 oktober 2008 om 22:26 en werd geplaatst in Geen rubriek.U kunt de reacties van dit artikel volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie plaatsen, of een trackback doen van je eigen site.