Zit hier tussen enkele miljoenen Charlie. Daarenboven ben ik nog altijd met den Duitser Robert onderweg (ni voor lang meer) en ben ik op de zetel aan het surfen van ne sympathieke amerikaan in Saigon (Ho Chi Minh City).
Na enkele dagen aan de verlaten kust van Cambodja te hebben gezeten, gegeten, gezwommen en gejongleerd (was duidelijk dat het nog niet het toeristisch seizoen was) zijn we fietsgewijs Vietnam ingetrokken. De verschillen met Cambodia werden al snel duidelijk: betere wegen, grotere en hoofdzakelijk bakstenen huizen, meer handelaars ‘chinese stijl’ en een sterkere overheidscontrole op toeristen (paspoort wordt door hoteleigenaar naar politie gebracht ter nazicht. Maar de mensen zijn nog altijd vriendelijk en van de afripperij waar zoveel voor wordt gewaarschuwd hebben we gelukkig nog ni te veel gemerkt.
De Mekong delta is een wonderlijk stukje natuur en cultuur. Overal rivieren, kanalen, ondergelopen velden, bermen vol bananenbomen, mensen die op bootjes wonen, miljoenen scooters (vooral hier in Saigon), cocospalmen, reistvelden, toeteren als nationale sport, sms-en op de brommer als nationale hobby, gezichtsmaskers (zoals de dokters en tijdens de vogelgriep) als fashion item, meer baguetten dan in Frankrijk, meer woning- en wegenbouw dan in Belgie, de ene grote stad (meer dan 100 000 inwoners) na de andere, veel koffie en natuurlijk nog meer noedelsoepkes.
Een paar dagen geleden kwam Robert tot de vaststelling dat hij een abces had op zijn gat. Een pijlijke zaak en niet echt geschikt voor een dag in het zadel. Noodgedwongen hebben we een extra rustdag ingelast. Spijtig maar helaas heeft die niet veel geholpen. Hij was er echt erg aan toe en had moment ook koorts en zweetaanvallen. Gelukkig is hij verpleger op intensive care. Hij kon de situatie dus nog redelijk goed in de hand houden en inschatten. De volgende dag beslist om samen de bus te nemen (hij was fysiek niet in echt in staat om het alleen te doen) naar Saigon om daar een dokter te bezoeken. Nu zit ik dus in Saigon op het appartement van Christopher (tegengekomen via het fantastische netwerk van de couchsurfers: www.couchsurfing.com), Robert ligt in het ziekenhuis en wordt morgen geopereerd. Ik blijf hier dus nog enkele dagen plakken om te zien hoe het Robert verder vergaat. Al bij al een zeer spijtige zaak, we hadden samen nog een mooi tripje langs de kust gepland en ik ben zelden met iemand op zo’n vlotte en gemakkelijke manier bevriend geraakt. Hopelijk gaat het hem goed en kom ik hem in Thailand of Nieuw Zeeland terug tegen.
Wat het hier verder nog allemaal nog gaat brengen weet ik niet. Over een paar dagen spring ik terug op de fiets en dan trek ik noordwaarts. Mss eerst nog wel even langs de kust passeren. Voor de 25ste moet ik in ieder geval het land uit want dan loopt mijn visum af.Benieuwd wat het bergachtige Laos te bieden heeft.
Heb nog enkele fotos upgeload. Misschien dat er hier en daar wel enkele dubbele tussenziten. Ben een beetje het overzicht kwijt van welke ik al wel en welke ik nog niet op het internet heb gezet.
Vele groetjes, knuffels en noegabollen
Artikelen (RSS)