Dag Luitjes

Zoals gezegd, niks gedaan. En dat wel tien dagen lang. Niks gedaan, tis te zeggen: tien dagen hard-core gemediteerd. Zeer interessante ervaring maar toch niet zo levensveranderend als sommige mensen wel is durven beweren. Maar als ge is op uzelven wilt zijn, is tijd nodig hebt om te denken (of niet te denken), of is goesting hebt om is iets te doen dat ge nog nooit eerder gedaan hebt: gaat uw gangen. Na tien dagen dan ook tien dagen niets anders gedaan gebabbeld en bewogen. Goed dat Caroline in de buurt was om de dingen een beetje mee te bespreken en te bediscussieren. Na stilzitten dan maar terug op pad: voor de tweede keer naar de mooie Coromandel peninsula. Alles rustig op het gemakske gedaan (misschien nog een beetje in zen-toestand), kleine fietstochtjes gedaan (Line haar knie recupereert nog een beetje), eerste visjes proberen te vangen, geschaakt, boekje gelezen, … Het vissen was trouwens bijna een te groot succes: de eerste vis na twee minuten was een vleugelrog van bijna een meter (gelukkig beet hij niet want ons lijntje is niet zo sterk), twee minuten later een klein cray-visje gevangen, diepgevroren red-snapper gekregen van de buurman op de camping, en een paar dagen later een aal van 80cm ofzo er met haak en al van door. Tot zo ver dus het vissen. Coromendel was dus weer de moeite. David De Duitser (waarmee ik eerder met Gijs al een beetje heb rondgetrokken)  terug tegenkomen, een beetje geklommen, Line leren jongleren, bijna in het kiwi-pakhuis gewerkt (16-uren shift was er te veel aan), langs de geysers en de modderpoelen van Rotorua gereden, een dagje in de warmwaterpoelen geweekt, en dan ons volgende trip met de fiets gepland 9nog snel een toerke doen voor het te koud en de dagen te kort worden). Een plaats geregeld om de auto achter te laten en hop, welle weg ermee. Toeren van Rotorua langs Opotiki naar Gisborne, dan langs het mooie lake Waikaremoana terug naar Rotorua. Een tripke van een 700 kilometer (zowaar bijna rond Belgie gereden als het zo op de kaart bekijkt. Magnifieke kusten, vele kleine Maori dorpkes, weinig auto’s, nog minder winkels, zon, regen, veel wind, nog een beetje regen, storm, tent ondergelopen voor die keer dat we is op een camping lagen, terechtgekomen bij een hoog-christelijk gezin met zes kinderen, gedroogd, terug nat geworden, heerlijke zon, verlaten stranden, couchke gesurft, bergen, nog een beetje wind, modder, weinig water, schapen schapen en koeien, klimmen, regen, wind, sneeuw, hagel, onderkoeld (redelijk serieus), prachtig meer, vers geschoten hert en vers gevangen vis gegeten, wijn cvan de buren gedronken, tent gaan vliegen omdat we gratis in lodge konden slapen, ’s morgens tent teruggevonden onder de sneeuw op twee meter van het water (dikke dikke sjans), piketten  teruggezocht en gevonden, geslapen bij de half-wilde paarden, koud gehad in de tent, ijs in de tent, zalige afdalingen, voorhoofd onderkoeld, lekkere koffie, en nu terug gezellig bij de stoof.

Ge ziet het, het is niet altijd even gemakkelijk maar het blijft mooi. De winter is hier stevig zijn gang aan het gaan (koudste mei ooit in dit deel van het land), en dat we het geweten hebben. Toch was weer heerlijk om terug op de fiets te zitten. De benen zijn er weer een beetje sterker van geworden (zo’n paar kilo’s extra eten en tent enzo in vergelijking met Azie kruipt toch in de benen). Gelukkig zit het verstand nog niet in de kuiten.

Nu is het een kwestie van een beetje een warmer landsdeel te zoeken en een beetje te wwoof-en en te werken. On verra, zoals ze hier zeggen. Ik probeer jullie op de hoogte te houden, en diegen die een saaie job hebben kunnen ondertussen ook wat nieuwe foto’s bekijken (klink onder rubriek “links” op foto’s ofzo, ander zoeken op www.flickr.com naar ‘jugglebrother’.

In ieder geval allemaal het amusement daar, geniet van de zon (want ook dat is impermanent) en de als ge niet weet wat doen hou me dan een beetje op de hoogte van de gebeurtenissen in het belgenland of ver daarbuiten (het (wereld)nieuws ontgaat me helemaal - spijtig voor mijn quiz-skills maar voor de rest deert het me niet).

Dikke groenteltjens uit Reporoa